Kι όμως… ο Λαζόπουλος δεν έχει κάνει μόνο τηλεοπτικές επιτυχίες

Το γεγονός ότι ο Λάκης Λαζόπουλος δεν σπούδασε σε κάποια δραματική σχολή, δεν απασχόλησε ποτέ κανέναν. Το ταλέντο του ήταν τόσο αστείρευτο, που απλά με το Αλ Τσαντίρι αναδείχθηκε στο έπακρον. Όμως, μέχρι εκείνο το σημείο, ο Λάκης πέρασε πολλά.

Πολλά έχουν ακουστεί τα τελευταία χρόνια για τις θεατρικές δουλειές του ηθοποιού και κυρίως το πόσο και εάν τελικά, το Τσαντίρι ήταν αυτό που έπρεπε να έχει κάνει από την αρχή. Το θέατρο ήταν και εξακολουθεί να είναι η μεγάλη του αγάπη και σίγουρα ο Βιοπαλαιστής στην στέγη έκανε μεγάλη επιτυχία και κυρίως ικανοποίησε τον ίδιο σε εντελώς προσωπικό επίπεδο. Γιατί όμως οι προηγούμενες δουλειές του δεν είχαν την ίδια ανταπόκριση;

Από τις αρχές κιόλας της δεκαετίας το ‘ 80 ο Λάκης άρχισε να δείχνει στην πράξη την αγάπη του για το θέατρο. 1987, Αθήναιον, «Τι είδε ο Γιαπωνέζος». Με την Αννα Παναγιωτοπούλου. 1988, «Το ημερολόγιο ενός τρελού στο θέατρο Πορεία». Η μεγάλη συζήτηση και κουβέντα για την θεατρική του υπόσταση ήλθε εν έτει 1990 , όταν παρουσίασε το «Ηταν ένα μικρό καράβι». Μεσολάβησε (το 1991) το «Κάτι έχω να σας πώ, όπου γράφει, σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί» και οι κριτικοί θεάτρου τον έπιασαν ξανά στο… στόμα τους το 1997 με την «Κυριακή των παπουτσιών», η οποία παρουσιάστηκε πρώτα στην Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο της Πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης και μετά ήλθε στην Αθήνα στο δικό του θέατρο Ηβη.

2003: «Κι αέρας στα πανιά μας» με την Τζένη Μπότση. 2005, «Hysteria» με τον Ακη Σακελλαρίου. 2004, 2005, «Πού πάει αυτό το λεωφορείο;» με τον Τάσο Παλατζίδη στο θέατρο Βρετάνια.

Είναι μόνον μερικές από τις γνωστότερες θεατρικές παραστάσεις του Λάκη, οι οποίες κατά άλλους σημείωσαν εισπρακτική επιτυχία, απλά η δύναμη της τηλεόρασης και των Μέσων δεν ήταν τόσο μεγάλη όσο σήμερα για να προβληθούν κατάλληλα, ενώ κατά πολλούς άλλους, δεν σημείωσαν απολύτως καμία επιτυχία και πήγαν απλώς… καλά. Οι θεατρικές του δουλειές πάντως σίγουρα έφεραν πάντοτε την προσωπική του σφραγίδα και υπογραφή, είχαν πολλά στοιχεία του αμφιλεγόμενου και πολυσυζητημένου χαρακτήρα του, ενώ οι περισσότερες από αυτές συνήθως δεν ήταν με ιδιαίτερα γνωστούς ηθοποιούς.

Ελάχιστοι, πάντως, και σίγουρα πολύ συγκεκριμένοι είναι εκείνοι που θυμούνται πράγματα από την θεατρική προσφορά του, σε αντίθεση με το Τσαντίρι, το οποίο από το 2004 που ξεκίνησε, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων πολλές φορές, συζητήθηκε για τις αριστερές αντιλήψεις του οικοδεσπότη, ενώ το έφερε αντιμέτωπο με πολλά γνωστά πρόσωπα, τα οποία τον απείλησαν ακόμη και σωματικά. Χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει ότι και δισκογραφικά δεν έχει συνεργαστεί με γνωστά ονόματα, ή δεν αγαπά το σινεμά, με το οποίο επίσης έχει ασχοληθεί.

Ομως, η σάτιρά του, που ήταν η πρώτη πραγματική σάτιρα που είδαμε ποτέ στην τηλεόραση (οι Αρβύλες ήλθαν μετά), έγινε με τέτοιο τρόπο που τον καθιέρωσε στα τηλεοπτικά πράγματα ως παράγοντα πλέον της τηλεόρασης και άνθρωπο σημαίνοντα για τα όσα παρουσιάζονται στο αδηφάγο τηλεοπτικό τοπίο. Τα δύο προηγούμενα χρόνια, ο Alpha είδε ακόμη και τον εβδομαδιαίο μέσο όρο του να ανεβαίνει κατακόρυφα κι αιτία ήταν ο Λάκης.

Κι εκείνος; Οσο και εάν «χτυπήθηκε», σχολιάστηκε ή συζητήθηκε, έδινε την απάντησή του μέσα από την AGB, με ποσοστά πρωτοφανή για τα σημερινά δεδομένα. Σε κάθε περίπτωση, η μεγάλη του αγάπη είναι το θέατρο. Το κοινό όμως; Αγαπάει τον Λάκη στο θέατρο; Η όπως όλα δείχνουν, έχει άλλη γνώμη;

 

Λαζόπουλος για Στρος Καν – Παπανδρέου by fon1972

Πηγή: cosmo.gr

You may also like...

Leave a Reply