Όταν τιναζόμαστε στον ύπνο μας

Καθώς πέφτουμε για ύπνο μερικοί απότομοι σπασμοί μας κάνουν να “τινάζουμε” τα χέρια και πόδια μας για μια μικρή στιγμή. Μερικοί το αγνοούν, άλλοι ντρέπονται ή φοβούνται.

Συνήθως όταν κοιμόμαστε το σώμα μας είναι σε παράλυση, ακόμα και κατά τη διάρκεια των ποιο έντονων ονείρων μας, οι μύες του σώματος μας παραμένουν απολύτως χαλαροί δείχνοντας μηδαμινά σημάδια εσωτερικής δραστηριότητας. Δεν θα συνιστούσα να κάνετε αυτό το πείραμα όμως ακόμα και αν κάποιος κοιμάται με τα μάτια του ανοιχτά, και εσείς ανάψετε έναν φακό μπροστά του, αυτός δεν θα αντιδράσει.

Όμως η πόρτα ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα δεν είναι κλιστώ. Δυο ειδή κινήσεων ξεφεύγουν από τον ονειρευμένο εγκέφαλο, και η κάθε μια έχει την δική της ιστορία.

Η μάχη για τον εγκέφαλο.

Οι ποιο συχνές κινήσεις που κάνουμε κατά τον ύπνο μας είναι έντονες κινήσεις των ματιών. Όταν ονειρευόμαστε τα μάτια μας κινούνται ανάλογα με το τι βλέπουμε στο όνειρο μας, αυτές οι κινήσεις ξεφεύγουν από τον κόσμο των ονείρων και μπορούμε να τις παρατηρήσουμε, μάλιστα το μεγαλύτερο σημάδι που υποδεικνύει ότι κάποιος ονειρεύεται είναι η κίνηση των ματιών του.

Οι σπασμοί κατά τον ύπνο δεν είναι έτσι. Είναι πιο συχνοί στα παιδιά, όταν τα όνειρα είναι πολύ απλά και δεν αντιπροσωπεύουν κάτι που συμβαίνει στον κόσμο των ονείρων. Αν ονειρεύεσαι ότι κάνεις ποδήλατο δεν κουνάς τα ποδιά σου κυκλικά. Οι σπασμοί αυτοί είναι σημάδι ότι το σώμα μας έχει ακόμα έλεγχο τη στιγμή που μας καταλαμβάνει η παράλυση του ύπνου.

Ο εγκέφαλος όμως δεν έχει κάποιον ON/OFFδιακόπτη που μας μεταφέρει από το όνειρο στην πραγματικότητα. Έχει 2 συστήματα ισορροπημένα μεταξύ τους τα οποία καθημερινά παλεύουν για τον έλεγχο.

Βαθιά στον εγκέφαλο, κάτω από το φλοιό βρίσκεται το ένα από αυτά: ένα δίκτυο των νευρικών κυττάρων που ονομάζεται δικτυωτό σύστημα ενεργοποίησης. Αυτό είναι φωλιασμένο ανάμεσα στα τμήματα του εγκεφάλου που ρυθμίζουν τις βασικές φυσιολογικές διαδικασίες, όπως η αναπνοή. Όταν το δικτυωτό σύστημα ενεργοποίησης είναι σε πλήρη ισχύ αισθανόμαστε ανήσυχοι και σε εγρήγορση, αυτό σημαίνει ότι είμαστε ξύπνιοι.

Αντίθετα σε αυτό το σύστημα λειτούργει ο πυρήνας VLPO ο οποίος βρίσκετε στο κάτω μέρος και προς την άκρη του εγκεφάλου και βρίσκεται λίγο πριν από το σημείο όπου συναντούνε τα νεύρα των ματιών. Πιθανότατα ώστε να μπορεί να συλλέξει πληροφορίες σχετικά με την αρχή και το τέλος της ημέρας, και έτσι να επηρεάσει τους κύκλους του ύπνου μας.

Καθώς ο εγκέφαλος σταματά να ερμηνεύει τον εξωτερικό κόσμο και αρχίζει να παράγει την δική του «ψυχαγωγία», ο αγώνας ανάμεσα στο σύστημα ενεργοποίησης και στο VLPOτείνει ως προς τη χάρη του δεύτερου.  Η παράλυση του ύπνου παίρνει θέση, και το τι συμβαίνει μετά δεν είναι ξεκάθαρο. Η μάχη για τον έλεγχο δεν έχει τελειώσει, καμιά φορά το σύστημα ενεργοποίησης νικά ένα σωρό μάχες στη σειρά σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο και αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια έκρηξη ενέργειας που μας προκαλεί τυχαίες κινήσεις.

Με λίγα λόγια το «τίναγμα» που νιώθουμε καμιά φορά πριν τον ύπνο δεν είναι πάρα οι τελευταίες προσπάθειες του δικτυωτού συστήματος ενεργοποίησης να κρατήσει τον έλεγχο.

Πηγή: portal.ygeia.com.gr

You may also like...

Leave a Reply